Gülümseme

o sokakta kağıt toplayan babaydı

akşamı sabahtan başlardı öteden beri

gözlerinin içindeki derin anlam saklı buğuydu

düşecekti sanki kirpiklerinin ucuna doğru

neye yarardı ki yaşam çizgisindeki ötelemeler

bir aşkın ötesinde sıkı sıkıya bağlılıktı yaşama

fakirliğin gözü kör olsun der gibi baktı

çoluk çocuk çok yokluk çaresizliğin adı

nohut oda bakla soba da yoktu

evin yok denen bahçesinin kenarında

yakılan meydan ateşinde ısınmaktı

çoluk çocuğun gözlerinin içinde

ah o gülümseme de olmasaydı

feryat figana aldırmadan yakacaktı

şu garip dünyanın ateşini

ardından seyrine bakmadan...