Gülümsemek Sonsuzluğa

sessizliğim!

korkutur karanlığı

yalın ayak arka sokaklardaki

yanlızlıklar gibi

göğün en heybetli anı

sarar beni sonra

ve mavi bir gökyüzü hasretine

dalarım.

avuç avuç

haykırır sevdalar bana

ardımdan baka kalır öylece

onca yaşantım

ve durgunluğum

ürkütür ölümü

yeni bir hayata

kalmaz mecalim.

olması gereken ve gerekmeyen ne varsa

düşünmeden

bir güvercinin kanat çırpışı

narinliğinde

küçücük bir tomurcuğun

en saf halinde

ve berrak bir yudum suyun kıyısındaki

hasretliğinde

gülümsemek sonsuzluğa

belkide.....

a.a.