Gülün Ölümü

Bembeyaz yer,

Gök üstümde maviden bir yorgan

Her adım yere atılan bir imza,

Gelmesi beklenilen sevgiliye atılan her adım.

An be an yaklaşmakta geçmişim geleceğe

Yaşam ve ölüm anladım tek bu an.

Gözlerim beyaza doymuş,

Kar her yere gelinlikler koymuş.

Yürüdükçe soğuk olan bu beyaz pamuk,

Tüm hayalimde beni ısıtan en büyük mutluluk.

Kırmızı bir gül sakladım

Tüm gece koynumda uyudu,

Sabahı öyle bir karşıladık ki gülüm

Ben güldüm, gül güldü.

Her şey temiz ve saf

Daha onlarca dakika var

Fakat duramadım yar.

Gelmişti çoktan yüreğim

Bende bekletmedim onu

Üşümesin yalnız

Hemen geldim bak, tüm yüreğimle buradayız.

Saat demir atmış yalnızlığa,

Kaplumbağa hızında ilerlemede.

Düşen her saniye bir devir sanki bende

Durma zaman yürü, ne olur bekleme hüzünde.

İki saat geçmiş

Daha gelmemişsin.

Artık ümidin erimekte her saniye,

Gülüm elimde soldu, sen gelmezden.

Hayır hayır yüreğim,

Bak kaç zaman oldu gelmedi,

Artık üşüyor ellerim,

Gidelim.

Gülüm sen kal burada

Tüm etraf şahid olsun da

Solarken sen soğuk karlar üstünde

İçimdeki sevgi, senle birlikte

Sönmekte.

Beyaz bir kefen olsun kar

Örtsün yapraklarını

Kurumadan, donsun zaman gülüm

Ben aşkımın cesedini bıraktım sende.

(Aralık 2009)