Gülüstanı Yitirdim

Umutla çıktım yola bir abdal derviş oldum

Aşkın bâkiresiydim daha açmadan soldum.

Geçmesini bilseydin mutluluğa tek yoldum

Tende seni ararken gülistanı yitirdim.

Düşüyordum sînene o hüzün yaprağından

Serptin yâr üzerime sen ölü toprağından

Seni aşkla tanırken vuruldum odağımdan

Bataklıkta gül iken gülistanı yitirdim.

Gidişinle birlikte kuşandım karaları

Sabır ile kuruttum açtığın yaraları

Senden önce var mıydım unuttum oraları?

Kurak çölde gezerken gülistanı yitirdim.

Dertli olan kalbimi tam ortadan bölmüşşün

Benden uzak diyarda ağlamışsın, gülmüşsün

Neye yarar ki artık benim için ölmüşsün

Ben bülbülü dalında gülüstanı yitirdim...