Gün Aşığı Çiçekler

Konuşmayan dillerde, hissedilen bir seda

Gözlerden düşen yağmur, sesi kalır kulakta.

Yürekte yanan alev, gözde buğulu veda

Acı tebessüm kalır, sonunda o dudakta.

Gonca iken dalında, gün aşığı çiçekler

Güneş gitti gidecek, ayın yolunu bekler

Ömrünün son deminde, rengarenk kelebekler

Deniz ile sahili, öpüşünce şafakta.

Başka mimarlar çizer, sevdanın yazısını

Tatmayan nerden bilsin, gönlünün sızısını

Rabbim dertli yaratmış, kulların bazısını

Görürsün birer, birer, saçına düşen akta.

Sevgi denen gerçeğin, yalan olduğu yerde

Gündelik oynaşlarda, derman olmazmış derde

Gökyüzü mavi olur, sevda var ise serde

Umutlar meyve verir, göz dikilen afakta.

Uzaklara dalıp da, mırıldanıp bir şarkı

Gerçek ile yalanın, olmalı elbet farkı

Sevgiyle döndürmeli, talih denen o çarkı

Gamzeler bayram etsin, öpülen gül yanakta.