Gün Batarken

Selametle geçen

Bir günün akşamı...

İlk gölgeler vururken yola

Kaldırımlar yalnız,

Mahzun,

Bir türkü tutturmuş...

Esneyerek uyanmış

Ay uykusundan

Semt sokaklarını aydınlatmış

İlk gün ki gibi istekli

İlk gün ki gibi neşeli...

'Neredesin' diye başlayan

Duvar yazıları

Kavgalarla son bulmuş...

Evler

Perdelerini örtmüş

Yorganlarına bürünmüş

Kasvetli...

Telaşlı bir çocuk

Kolunun altındaki

Ekmeğini düşürmüş

Beşikteki kardeşi

Çoktan rüyaya dalmış

Semt geceye hazırmış...