Gün Batımı Sessizliği

Hazana dem alırken zaman

Gün batımı sessizliğinde şimdi

Koca bir çınar..

Uzun yıllara yaslansa da

Yine de bodur kalmış bir ömrün

Yoksa son kırıntıları mıdır artık zamanın

Yuvasız kalmış kuşlar

Kuruyan yaprakların salınarak düşerken

Ayrılığın acı şarkısını mı söylüyorlar yoksa,

Haydi anlat bana,

Kimler dinlendi dizinde,

Kimbilir..

O tık nefesli ihtiyarların kalmasa da baston izi

Duruyor mu hala gövdende deli aşkların çakı izi

Kaç minik çocuk elindeki simidi dişlerken

Dökülen susamlarına

Güvercinler kanat çırptı rızık diye..

Kaç annenin terini soğuttun

Alışverişinden yorgun argın dönerken

Çıkınında kalan son kuruşlarını saydı sende

Soluk tazeledi,

Kaç öğrenci ders çalıştı serinliğinde

Hayaline merdiven dayayıp

Ermek için İstikbale

Ne büyük üstatlar ağırladın belki..

Ne çok ilhamlar kazıdın yüreklere

Kim bilir

Ne büyük kasırgalar yaşadın

Sert geçen kışlarda nice ayazları savdın

Ama bizim için hep meltem, hep bahardın

Biliyorum bunlar teselli,

Bunların hepsi uydurma masal

Hiçbiri senin ki değil..

Senin ne çok hikayelerin var kim bilir

Daha bize anlatmadığın,

Belki de kalın bir romansın sen

Yazanı olmamış

Çocukluğum tutuyor elimden

Çekiyor inatla senle dolu anılara şimdi.

Akşam sen görününce sokağın ucundan

Çiçekler açardı yüzümüzde

Çakmak çakmak açılırdı gözlerimiz.

Huzura koşardı

Seni karşılayan hızlı adımlarımız

Helaldi ekmeğin.

Dürüstlüktü öğrettiğin.

Şifalar ver ulu Allahım !!

Sen babamızsın, sen bizim atamızsın

Sen ulu çınarımızsın

Devirme sakın koca gövdeni

Gölgen kalsın yine üzerimizde

Bak kızgın güneş hala duruyor tepemizde..