Gün Batimindan Sabaha

Gün batımından sabaha

Bir yol uzanır

İnce ve telaşlı

Ama hep yavaş yürür saatler

Denize vuran ışıkları sayarsın

Yıldızlar yakamozun kucağın da

Üşüyen bir türküye saklanır aşk

Poyraz suskunluğun abisi

Ellerin de

Sıcak bir gülümseme

Yudumlarsın sessizliği

Gözlerini düşünürsün uzak bir şehrin

Boğazdan bir gemi geçer

Başlar sarhoşluk mesaisi