Gün Çiçeğim

Hiç yağmur yağdı mı senin şehrine?

Gözlerin öyle demiyor,

Islanıyor tüm fesleğenler cumbalı balkonunun önünde.

İstiridyelerden ev yapardık karıncalara,

Ne taşıdıysa inci oluverirdi boncuklu kolyelerin boynunda.

Leblebi tozuyla karışık gülerdin,

Çehrem, senli gülüşlerin rıhtımında,

Dalar giderdim uçsuz bucaksız kıyılarına...

Çok mu yaşlar aktı mercan mavisi gözlerinden,

İrisinin çevreleri elma kızarıklığında...

Sokak çiçekleri kaldırımlarda yetişir gün çiçeğim.

Sen nadide bir Ay'dın, aralıkta kaldı gönlünün ayazları.

Sol yüzük parmağında ihanetin sıkışık hatırası,

Hiç bir renk durduramıyor senli cümbüşlerimi içimde.

Sıkıştım senli git geller trafiğinde...

İki dudağının arasındaki titremede takılı kaldı aklım,

Alnındaki hüzün damarlarınaydı satırlarım,

Sen, mercan maviliğini kıskandıran kadın

Saçlarını bir topladın, ben yıkıldım...