Gün Dönerken Geceye

Gün dönerken geceye

tutuştu meşaleler

can günahlarının yandı yerde.

Gün alazlandı,

geceye sarmalanan karanlığın

öfkeli düşlerinde.

Yalabık refik;

ışıl ışıl gözleriyle

kocaman bakışlarına dizdi

hain tümcelerini.

Elem sızdı pınarlardan

usul usul süzüldü...

Can hıraş tırmalayarak teni

Titretti can tellerini...