Gün Ölür Doğmadan

Sessiz şarkıdır gece yarısı yalnızlıklar

Günaha dönen kıblede

Feracesini soyar

Memesi çıplak kuşlar

Manaları eksiltir

Yıkıntılar

Savrulur toz duman

Bacaklarına yapışır poyrazın

Kopar gibi topraktan

Papatyalar

Her fırtına

Sürgünü hayalin

Ufalanıp uzayan

Şehri göç ettirir

Sen dönersin tersine

Aykırı zikirler düşer benzini soldurup şafağın

Kefen beyazı süslenir sabah

Ezandan önce

Kırar bulutları sala

Gün ölür doğmadan

Ölü düşler üstüne

Ezgiler başlar karınca yuvalarında

Yutkunulurken ayaz soluklar

Sessiz şarkıdır gece yarısı yalnızlıklar

Günaha dönen kıblede

Feracesini soyar

Memesi çıplak kuşlar...