Gün Salası

'Üç evlek yazgıların son demi

Balabanlar haber uçurun yâre

Dirgen geçişleri suladım...'

Kaçıncı dem!

Ömür teranesinde

Ellerim buruşuk artık

Gözlerimin feri kaçtı

Ayaklarımda romatizma torbaları

Dağları deviren kadın hükümsüz

Artçı sarsıntılarda döneniyor

Yolsuzum;

Öbeklenen kuşlar geçer

Yüreğimde kuruttuğum aşk karanfili

Ve iki yanı gül çevrili ipek peştamal

Onunla dikilmiştim çeşme gözüne

Dilimde kurusudur biber tozu

Aşk bizi bağlamadı sevdiceğim

Eskiden aşk mı vardı/da

Biz almadık...

Figan saçlarımdı

Sana taranmadan önce

Güz kertiği zamanlar

Dilim sorulmadı

Yüzümden geçer

Turna katarları

Uzak ihtimallere

Sevmek!

Yemişlerine el değmemiş

Bakir yalanlardır

Kuru soğan gibi

Çekilir kan

Damarlardan

Açılmamış sandıkların

Dul aynalarıdır

Sırlanana kadar

Vakti vardır ölümün

Ölüm;

Salacak ayağında gelir

Ebabil kuşları haberlidir

Minarelerde hislenirler

Bakiri bozulmamış

Ayazlarda...

Yüreği kınalı kadınların düğünüdür ölüm...

Üç salada...