Gün Ufukta Tüllenirken

Bir an/kara günleri yüklendim sandım,

Ay saklı dururken bulutların ardında

Küskünlükleri yüklemiş bulutlara sarılmış uyuyor gecenin tenhasında

Karanlığa saklamıştı ayna gibi cemalini

Oysa ki ışığını alırken güneşten perdeler çekmiş,

Sığınmış sıcacık bir yürekle ufukta tüllenen nehara

Ey karanlıktan tulû eden nehar yoklama mı çekiyorsun çocukluğuma

Sanki menzilim yürümüyor yaşlılığa

Neden genç olamadım ben?

Sual etmiyorum ne gelenden ne gidenden

Bari ışığımı almasaydın ilham aldığım gözlerinden

Sözlerin sert rüzgarlardan eser, yıkık dökük tarumar gönlüm

Vehamet yüklü omuzlarım taşır mı bu son vuruşunu

Git ve bırak o bulutlu gözlerini düşlerime

Bakma ardına bir an bile

Yokluğu vird edinmiş dilime sus ekledim mühürlü dudaklarım

Okumam gayrı kıyısı ruhumu okşayan şiirleri

Mutluluğu beceremedim manâm temelsiz

Hissediyorum kucak açmaz artık duygularım sarsıldı irademsiz

Kalbim ve beynim arasında okyanuslar set çekmiş

Telafisi olacaksa sıkılmam üstümü soyarım bu sahte kostümlerden

Yırtarım cehle düşen kapalı sahneleri

Son bir perde oynansın yinede gün ufukta tüllenirken