Günah Kim

İblisin avuçlarındasın

Gökyüzünde yedi rengin esiri

Yüreğin deniz süngeri gibi

Ağlıyorsun sıkınca

Memeden yoksun

Piç misali

Evinin sönük ocağında yarım kalmış aş

Yemekler tuzsuz

Şekersiz çay deminde bakıyorsun kupkuru

Zehirleştirdin dilini, yazdan artan çıyan sıcağında

Yalan tükürüyorsun

Biliyorsun

Bebelere anlatıyorsun

- mişli geçmiş zamanın boş hikâyelerini

Gülüyor çocuk kahkahalarından artan hüznün

İnanmıyorsun

Gözden düşen

Bin parçasın oysa

Dikleştirip iskeletini öyle bakıyorsun Tanrı'ya

Öyle seriyorsun

Kara seccadeyi

Kıyamda düşüyor ihanet ayaklarına

Saklıyorsun çıplak parmak aralarına

Dikenleşiyor iğne tadında

Batıyor

Kara mescidin tüm kandilleri üzerine

Gölgeleniyorsun beyaz bir duvarın eşiğine

Araf'tan önce

Bitiyor ibadetin

Aç kirli beyaz duvağını

Toprağa düşmeden kahpe yanığı tenin

Münkir sensin

Nekir'de

Soru sen

Şizofren yanıtlarında yine sen

Şimdi konuş şafaklara kadar

Benden artan yastıklara

Günah kim...

'' bu şehrin lodosları

süpürür seni

saçının telinden

topuğunun nasırına kadar ''