Günah Yokuşu...

Masum kırılgan aynadaki yüzün

Ellerimi uzatsam bir ay düşecek avuçlarıma...

Güneşten sıcak sözlerin hüküm sürer bedenimde

Her damlada gözlerimin feri asılı kalır masumluğunda...

Ne yapacağımı bilemem sana yazmaktan başka...

Kalemim yoksul kalır yokluğunda...

Yok, olur dizeler adını yazmaya başladığımda...

Bir senfoni var odamdaki yalnızlıkla dans eden

Hüzünden dem vuran duvarlarıma

Penceremin buğusuna ismini yazan...

Lamdaki alevin rengi soluk

Odam isyana boyandı yokluğuna alışmaya başlayalı

Daha bir siyah şimdi gece

Yıldızlar parlamıyor sanki ruhumda...

Ay bile göz kırpmıyor umutlarıma

Şaka gibi her şey usumda...

Sonbahar yaprakları sarmış çevremi

Kuru dalların arasında hüzzam şarkılar

Her yaprak bir yanılgı şimdi hayatımda

Toplasam ne çıkar onlarda sararmış günah yokuşunda...

Yürüdüğüm yollar anlamsız

Kaldırımları boş kentimin...

Yokuşları acı veriyor sol yanıma

Her cadde de yalnızlık at koşturuyor

Evler pusu kurmuş yollarımı çıkmaza sürüklüyor...

Kahpe bir kurşun şimdi sokak lambaları

Yollarıma pusular kuruyor...

Yılların yorgunluğu demini aldı gönlümde

Şarkılar anlamsız...

Ne çayın tadı var senden uzakta

Ne de içtiğim su o kadar berrak...

Ne sigaramda dumansın halka halka

Ne de kadehimde şarap bitmek bilmeyen...

Zulamda iki damla yaş

Ve kirpiğimde asılı hasretsin...

// Geç kaldığım yarım bir ezgisin dudağımda...//