Günaydın

Nasıl güzel uyanılırmış,

Gözlerinin içi gülerek

Gün ışığına bakarak,

Kocaman bir enseyişle

Günaydın diyerek birilerine...

Çocuk sakallar kesilip,

Fiyakalı giyinip,

Geç kalmadan fırlamalı evden

Gün aydına az var!

Bilmeli...

Yolda yürürken iç çektirmeli sonra

Çapkın çapkın bakmalı mâlûmâtlara

Günaydın gülümseyişiyle cıvıltılı sokaklarda...

Tebessümün yüzünde,

Gittiğinde sevdiğinin yanına

Yürüdüğün yolda bırakmalı!

Geçtiğini, gördüğünü...

Ve...

İşte o andır!

Yol yorgunluğun gider o vakit,

Gözler sevişirken usulca...

Çınar gölgesine kondurulmuş,

Sahili susturan o çay bahçesine gitmeli sonra...

İki çay söyleyip,

Hayata iki şeker atıp karıştırmalısın,

Günü aydın eden gözlerin senin olduğunu bilerek...

Ben çıkıyorum artık bu şiirden,

Size de günaydın olsun...