Günaydın Sevgilim
yıllar oldu günaydın diyemedik birbirimize
Kaç yaralı gün kondu kanayan ellerimize
Kaç nazlı bulut öptü yanaklarımızı usulca
Kaç kıyafet değiştirdi yeryüzü mevsimlerle
Biz günaydın diyemedik birbirimize
Oysaki ne çok özledim
Günaydın sevgilim diyebilmeyi
Zaman bizden biz zamandan uzaklaşmışız
Bir de baktık ki koca bir hiçiz yokluklardayız
İpi kopmuş uçurtma gibi gökyüzünün akıntısına kapılmışız
Özgürlüğe şarkılar söylerken
Bir de bakmışız ki kuyruğumuzu kapana kaptırmışız
yokluğun çanları çalmaya başlamış
aşka dair tüm sözcükler yalanlanmış
tüm masumiyetimiz yitirilmiş
aşk denilen bu sefil yolda yalnızlık bize kalmış
zaman denilen acımasız firavunun eline düşmüşüz
hunharca parçalanmışız
yıllar geçmiş ömür geçmiş
Biz günaydın diyemedik birbirimize
Oysaki ne çok özledim
Günaydın sevgilim diyebilmeyi
yeni bir gün güneş yine aynı yerde
günaydın sevgilim diyor bizim yerimize
yaratılan tüm canlılara.
günaydın günaydın sevgilim günaydın
ben hayalleri mi bıraktım yüreğine
ona iyi bak eritme ikindi güneşinde
saçlarım akla doldu sarısını sakla güneşin eteğinde
bensiz sabahlarına günaydın desin
bensiz günlerinde gölgen olsun korusun
güneşin çılgın ışıklarından
biz unuttuk bir birimize günaydın demeyi
tut güneşi bırakma
olur ya karşılaşırsak yeniden
günaydın diyebilelim sevgilim