Güne Gülüşlerini S/akladım
güne gülüşünü s/akladım
gözden b/akan yaşlarıma
güne duran g/özlerine k/alışım
hasretine bir selam eklesem
umuda uğur s/ayardım
düşümün atar damarı uyanırsa
güne..
en tatlı uykudan s/ayıklardım
oy dağlarına karlarım dolsun
barut kokusu salmışsa gönlüm
hasretine kaldığım gül kokusu
solmayan gülüme umutlarım
adımıza yakışmadı
ihanetin denizinde boğulanın
akibeti bilinmez niceleri
varlığı yokluğu yüreğe s/ayılan
yakılan ateşlere durdukça
deniz'in içtiği son sigarayla
mazlum'un ahına yanan canlara
okyanusa akan nehirleriz
biz
merhaba dost
ne garbına nede cemine duransan
dostun hakkını vermezsen
dostuna postunu dürerler
emeğin gücüne s/ayarlar
bir merhabaya k/aldıysan
vermezsen
değer verilmez hiçliğin kalır
dostlarını sefil eder misin ki!
kelam eyle dost elinden
vahlara ahlara kalma derim
ne humuza nede suyuna
dağları mesken tutan canlara
sevda ateşiyle yanan yürekler
vatan hasreti kalbler kırık
gözüme kan bürünürken
yereğime yaralar doldu
sakladığım gülüşlerini
elimle yüzümü yıkarken
senden yana gül kokusuyla her sabaha uyanır oldum
seni sevdiğimi bilerek
ne kadar sevsem
hasretle özlenen güzel günler adına
bir kere değil bin defa özleme kalksam
bir kuş oluyorum
yanına dalına konmaya ç/alışırdım
şafağın seherine bülbüle döndüm
her uyanışımla sana koşuyorum ey yar
hissediyorsun belki
ne belli..
sevdiğin doğruysa kim bilecek
bel ki!
sen benden daha çok özlemin
hasret kokan duvarlara süslü
kim bilir!
sen hep kuşlar misali
uçan bir meleksin
baş ucuma konmuş b/akıyordun
her gülüşlerine..!
*(sen bunları biliyor muydun?
09*12*11*Karataş