Güneş

Gündüzün yerini alırken, hüzünlü gece

Gençliğimi yaşıyorum hece hece

O zaman büyüktü, vuslata ermese de hayaller

İmkansızı yaşama arzusu, hüdaya açılmıştı eller.

Asla yoktu lugatımızda pes etmek, yılmak;

Yakındı sanki aradığımız aşkı bulmak.

Hayalden gerçeğe geçiş kolay olmadı;

Sırtımıza vurulmayan yükler kalmadı.

Daha, daha deselerde, dolmuştu eğer;

Geçen zaman değil, hayatımızmış meğer.

Farkında olmadan yaş kırka dayandı;

Baktım ki elimde, sadece keşkeler vardı.

Zamansız ağaran saçlarım gelsede dile;

Yüzümü güldüren iyi ki, bulmak nafile.

Hayal ile hüznün cengi, hala devam etmekte;

Akıl zor dese de, gönül sevda özlemi çekmekte.

Yarını düşünmeye zaman yok, akşam olmakta;

Mutluluk mu? neden olmasın, yine güneş doğmakta.