Güneş geceyi çoktan örttü...

Sabahın ilk ışıkları aydınlatır içimi bedelsiz, karşılıksız...

Gecenin karanlığında görünmez yalnızlığım...

Karamsar olmak benim suçum değil!

Yalanlar üzerine edilen yeminler...

Oysa sözcüklerdir bağışlanan, yürek hep mi kırgın hep mi yaralı!

Kahretsin!

Artık zaman çok geç!

Güneş geceyi çoktan örttü.

Pişmanlık şarkısını çalma artık!

Nefreti, öfkeyi biriktirdim sana!

İnanç mı, sevgi mi ? Hepsini unuttum.

Ateş kızılını giydim...

Gidişinle öldüm!

Dönme artık zaman çok geç!

Sırtımda ihanetinden kalma dikiş izleri...

Yüzümde mutsuzluğun yalan tebessümü...

Dönme ne olur dönme yoksa nefretimle alırım son nefesini...!