Güneş Ile Çiçek
Kışın güneşi görüp aldanan çiçek tohumuydum.
Karanlıkta bir ışık gördüm.
Hiç böyle birşey görmemiştim.
Merak edip yavaş yavaş, korka korka çıktım karanlığımdan.
Çook güzeldi
Çocuk gibi sevindim.
Ona ulaşmak istedim.
Aşık olmuştum..
Tüm güzelliğimi göstermek istedim.
O da bana aşık olmalıydı.
Ulaşabilir miydim acaba!
Her yana saçılıyordu ışığı.
Onu gören çıkıyordu toprağından, görüyordum.
Kıskandım.
O sadece benim olmalıydı.
Türlü türlü muziplikler yaptım.
Beni görmesini istiyordum.
Oysa sadece sıcaklığını hissettiriyordu.
Gün boyunca izledim, içime işledi sıcaklığı.
Sonra kızıla döndü, küçülüyordu git gide
Üşümeye başladım önce,
Gitmesini istemiyordum.
Yavaş yavaş kayboluyordu.
Ne kadar seslensemde beni duymadı.
Giderek daha fazla üşüyordum.
İçimde birşeyler koptu.
Direncimi kaybetmiştim.
Toprağa geri dönmek istedim.
Yapamadım.
Artık o yoktu.
Ve bende yok oldum.