Güneş Ve Umut

suları yarıyordu umut

umut

gözde ışık

yürekte serinlikti

bir çift mavilik yıkıyordu yeryüzünü

ıslanıyordum gittikçe

boğazıma dolanıyordu çocukluk

Ve en çok düşsel gülüşlerim

enkaza dönüşüyordu

dünya gölgeliydi

ayakucumda karıncalar

ben farkında olmadan

çamurlaşıyordu bedenim

bir bakmışsın leyla olmuşum

Karışmışım büyük ummana

bir eylül bakışı sarmış yalnızlığımı

sarı yaprağın hüznü ile

toprağa karışmışım

-ah alın yazım!

içimde bir vatoz yüzüyor

ölesiye bunalmışım

bulutlara uzanmışım neden sonra

ayla sohbete dalmışım

Kim bilir

belki de

ezgisi yarım kalmış

türkü olurum

-dumanlı dumanlı oy bizim eller

hiç nefes almadan

katilime sövmüşüm

ah nasıl yakalanmışım

kader boynuzundan

yıldızlara ışınlanmışım

içimde kaldı yaşamak

içimde anama sarılmak

yeşil tarlalarımız vardı bizim

buğday başakları güneşle yarışan

güzel hayallerimiz vardı

ve köyümüz

dağların zirvesinde

insanlık henüz ölmemişti yeminle

Ağrı şahit yeşil gözlerime

ve dağlar taşlar

ruhunu öldüren katilime

gölgesi siyah

yüreği çalıntı

nefesi küf kokulu

anam şahit bir de

içimdeki şenliğe

ellerimde hala süt kokusu

bu en son ki;

katilimin oyunu