Güneş Yakardi

Karanlığı koynuma aldığım buhran gecelerde

Başucumda duran hayalin takılır gözlerime

Sessiz çığlığın ile çınlatırdı kulaklarımı

Pencerede güneş doğar yakardı dudaklarımı

İncilerimi toplayıp bana geldiğin günlerde

Bir sevincim kalırdı ufuklara baktığım yerde

Düşlerimde görürdüm yola düşmüş ak saçlarını

Pencerede güneş batar sarartır dudaklarımı

Tutsaktır dilim konuşamaz hüküm giymişçesine

Umutlar sensiz biter bir gaflete düşmüşçesine

Rüyalarım yarım kalır yırtar hatıralarımı

Pencerede yağmur olur ıslatır dudaklarımı

Karanlık gecelerimde yakardım tütsülerimi

Gözlerime kırağı düşmüş silerdim ellerimi

Koklardım mendilindeki lavanta kokularını

Pencerede gece olur soldurur dudaklarımı