Güneşe Bakamıyorum

Güneşe bakamıyorum

Gözlerim kamaşıyor

Karanlıkta çok kaldım

Aydınlıklar seni hatırlatıyor

Bedenimin yorğunluguna inat

Ruhum tap taze

Hayellerim ise beni serinletiyor

Sanki bir yelpaze

Çekiliyorum yine karanlık köşeme

Gözlerimi kapamamla hemen

Sen beliriyorsun karşımda bedenen

Budur beni şimdi teselli eden

Soruyorum kendime niçin neden ?

Yapılan yanlışlıklar istenmeden

Ayrılığın getireceği hüzün ve acı

Önceden hic düşünülmeden

Niçin severiz ki bizler taparcasına ?

Sonra ayrılıklar, kaçarcasına

Geriye kalıyor kocaman bir beden

Buyur yaşa, yaşayabilirsen...