Güneşe Doğru

Karaya vuran yunus'um

Kumların üzerinde biçare

Bir ulaşsam güvenli sulara

Alıp başımı giderim

Mavi derin okyanuslara

Sert esen lodoslar

ıslık çalıyor

Hadi gidelim der gibi

Güneş varmı yokmu

Artık ısıtmıyor şu garibi

Ayağıma vuran

Deli dalgalar

Beni adeta kovuyor

Ayrılığın ismi gurbet konmuş

Kollarını açmış

Bu garibi çağrıyor

Med cezirlerim sıklaştı

Yosun kokulu sular

Sel oldu

Yüreğimi bastı

Uçmaya hazır

Göçmen kuşlar gibiyim

Karlı dağların zirvelerinden

Gizemli göllerin üzerinden

Mola vermeden

Güneşe doğru

Kanat çırpacağım

Alıp başımı gitmeliğim

Ama bu son gidişim.

Cengiz Damar.