Güneşe Ram Geceye Ahuzar
Gecenin hüznüydü sessizlik
Göz ucunda bir damla bin yıldız edasında
Üşüyen ay'a aldırmadan süveyda
Sızıdırıyor gün/ahı yorgun yüreğe
Sesler boğuluyor yol bulamayınca
Dua diliyor kör akıntılar
Güneşe ram geceye ahuzar
Hep bir adım beride umut
Gün batımı yıkarken özlemleri
Bulutların ince çisesinde bırakılır
Öteden kalma
Nasırlı ellerdeki sıcaklık
Çatlak sıvanmıyor hasretin iki hecesi
Tan vakitlerinde nefeslenirken hasret filizleri,
Geç kalınır hep gün doğumunda çiçeklenmeye
Susku düşer payımıza
Kısmetse yine yalnızlığa ithafen
Tesbihat çekilir papatya yaprağından
Gözlerini dikip umutla hasretin kesiştiği noktaya
Bir avuç camdan hayal furyasının içinde
Eğrilen gökkuşağının sönüp yanan renkleri
Nehirler kurak
Nergislerde sis perdesi
Çeteleşmiş yıldızlar
Yakamozlar firari
Lanetli siyahın koynunda güneş
Ana rahminde öfke
Gecenin koyusunda yanık bir kaval
Hece susar nefes ç/ağlar
Söz söyleyecek an'dır isyan karası
Mısra mısra denizler
Göç göç bulutlar üzerimize kapandıkça
Payımıza kalan kuru bir yaprak