Güneşeydi Yolculuğum

dokunmayın ellerime

ellerim kelepçelere mahkum edildi dün gece

ağır çok ağırlar

ellerim narin ve güçsüz

taşımakta madinadarlar

hani gün öncesi açan

parmaklıklar ardından izlediğim papatyalar

iki taş kovuğu arasından fırlayanlar

koparmayın dokunmayın papatyalara

onlar firardalar

dokunmayın gözlerime

dostlar bir göz kırpışında kuytudalar

ne vurgun yaptım ne de bir soygun

yüreğim her fenalığa doygun

dil hapsindeyim

güneşeydi yolculuğum...