Güneşi Beklemek

bugün başka geçiyor boğaz gözlerime

ağır ağır akıyor

mavi yolculuktan yorulmuş sanki

bugün bir başka mavi

martıların ölgün uçuşlarından belli

benimle aynı bezgin halime uymuş

sahilde yalnızım

ağustos sıcaklarından buz olmuş

elim ayağım başım

vefasızlık ta yapmadım şehre

hiç bir renge

titrek mum ışığından farksızım

her şey alelade geliyor dağınık

gözlerim telaşlı yerinde değil

sessiz bir ağlayış olmuş

kalbim bu yüzden ağrılı

bir eksiğin içinde çarpıyor

tenhalarda ürkmüş

feri kaçmış gözlerimin

usulca sığınıyorum geceye

bir tufanda sürüklenir gibi olsam da

tutulması imkânsız bir yalnızlığa koşuyorum

bu yalnızlık bitmez diyorlar, biliyorum

yüreğime güveniyorum

karanlıklarla deneniyorum

şafakları unutan aldatıcılar yanıldılar

gün doğumu yakın

hazırlanıyorum...

26.08.2020

mustafa kaya