Güneşimdin Hiç Batmayan Bir Sevgilim

Hayatım dolmuştu acılarla

yolunu kaybetmiş aslan gibiydim

gözlerimi kapatmış koşuyordum

nereye gittiğimi bilmeden

azrailin çığlıklarını duyuyordum

nerdeyse oturup anlaşma yapacaktık

beni bu hayattan al diye

bir türlü gelmiyordu hayatımın dönüm noktası

hiçbir şey yolunda değildi

insanların bakışları ürkütüyordu beni

yaralı yavru ceylan gibi kurtulmayı bekliyordum

Rabbim sesimi duymuştu

bir el, güzel bir yüz, sonsuz bir kuyunun içinden

elini uzatarak almıştı beni

artık her şey eskisi gibi değildi

güneşimdin hiç batmayan bir sevgilim

attığım yeniliklerin başında sen varsın

hayat eskisi gibi karanlık değil

çünkü sen varsın sevgilim