Güneşin Yarım Gülüşü

şerefin arka penceresinde yetiştirdim bir mor menekşe,

kandı güneşin yarım gülüşüne

ve dahi umarsız sevişine.

yandı da yandı...

tutuştu, kavruldu

kendi gibi ruhundan sarı fışkıran güneşe.

kırmızı kurdelalı bedeninde, çıtırtıların sesi geldi önce

ardından damarlarındaki suyun çekilişi...

kulak verdi

kendisine, içine, suyunun özüne,

özünün sancılı sesine,

sesinin nefesine.

bitmişti...

oysa neler neler müjdeleyecekti.

güneşin yaşadığıysa...

zaten hiçbir şeydi.

20.02.2009