Güneşin Yuvasındakiler

Güneşin yuvasından geliyorduk

Yola çıkalı olmuştu bir ikiyüzbin yıl

Çürüyorduk geriye kalana dek bizden

Kemik tozuyla bir kaç parça kıl

Bedenin ruhla imtihanı var olalı beri

Sunmuştuk canımızı kurban diye kıskacına ölümün

Kaldıramadık başımızı idam sehpasından

Tutsağıymışızcasına zulümün

Utanmadan öldürülüşlerimizin yarattığı yaşanmışlıklar döngüsünden

Savaştık seviştik seviyesizleştik zamanla

Kendi asil kanlarımızı kana kana içtik

Canlarımıza arşınlarca ölümler biçtik

Oysa her birimiz saf kan birer piçtik

Kah dar geldik kefenlerimize kah bol geldik

Yok olmadan birimizin sancısı ötekimiz dirildik

Sildik belleğimizi her seferinde

Yeniden döllenirken ceddimiz

Miras kaldı yarına bu kokuşmuş neslimiz

Uslanmadık biley taşında keskinleşirken bile

Güneşin yuvasında yankılandı ses

Pişmanlık gelirken dile