Güneşteki Gölgem

Kimliğim benliksiz, yüzümde vuslat

Kalmasın gurur en uzağa fırlat

Dil kelepçeli bir kemiksiz surat

Pınar gibi aktı gözümden şerbet

Önce dinle beni, sonra sitem et

Ruhum neden siyah, kapkara dünya?

Neden muhtaç insan bir yudum su'ya

Bütün aşklar yalan, tüm gerçek rûya

Boynuma sarılan zincirden suret

Bir kurbanlık gibi; kan torbası, et

Duyulmaz dünyanın bu sağırlığı

Ruhum kaldırmadı bu ağırlığı

Hapsetti içine kor karanlığı

Güneş gibi doğdu birden kör şimşek

Yağmur gibi özgür, rüzgar gibi tek

Güneşteki gölgem bırak peşimi

Kim gömecek şimdi kalan leşimi

Uykularda kalan birkaç düşümü

Hatırlasam bile güneş doğacak

Var mı yürek gurur, hesap soracak?