Günyüzüm Turuncu

Bir hayaldi burktuğum en sol yerimden

aklımdan geçen bir gemiydi gözlerin

gittin Sofia.

Şiirler biriktirmiştim öpmeye kıyamadığım dudaklarına

hiçbir sokağı,

sana çıkmayan şehirleri terkettim bir bir

bilmezdim gülüşünün bende kaç bahar ettiğini

dokunulmuş yaraların kabukları kadar

ağırdı tüm şarkılar Sofia

gözleri dolardı hüzünlerimin rüzgar uğultularında...

Duvara asılırdı işgale uğrayan yalnızlıklarım

bavulu toplanmış şiirlerim beklerdi tren istasyonlarını

şafak,

gemilerini kıyılara yaklaştırırdı martıların

hep,

sonsuzluğa bir haykırıştı ceplerimdeki dizeler

hep,

kırmızı şarap ıslaklığıydı dudak uçlarımda...

Yorgundum Sofia

kendini rüzgara bırakan yapraklar misali yorgundum.

Boğulmuştu çığlıklarım

gölgesine kuşlar konardı ıslaklığımın

ben yinede

başımdan serin sular dökerdim şarkılarla.

Gözlerime vururdu kent suskunlukları,

intiharlarım hep suçüstü yakalanırdı.

Ayrılık şiirlerinden asardım boyumdan büyük köprüleri

kalp kırmış insanların gözleri Sofia

annesiz dualara benzerdi

nice bakışlar kaçırdım da içimde

en derinimde kaç göğü inletti sessizliğim

ıslandı acılarım, ıslandım tepeden tırnağa.

Oysa mektuplar kokardı avuçlarım

ismini yazardım masaya kar tanelerinden

Kal,

gitme diyecek kadar güçlü değildim Sofia

yangınları göze aldım yokluğunda

çünkü yanmak

asil bir direnişti sevdaya

çünkü yanmak

mevsimlere aşklarını saklamaktı intiharlarla...

Ahh Sofia

kaçmayı çok denedim ansızın düştüğüm uçurumlardan.

Gözyaşıma sığınan pişmanlıklarım,

dargın mevsimler kadar değil inan.

Ceplerimde biriktirdim Cemal Süreya dizelerini

sağ yanımda koca bir liman

sol yanımdan kıyıya çektim tüm günahlarımı

yüzümde hep nisan yağmurları telaşı

Salamis Harabelerinde kayıp öykülerin anılarını gördüm,

Her bir gözyaşım

umudun diyetini ödedi Dim Çayında

gözümde canlandırdım duruşunu Sofia

Kızkalesi gibi nazlı,Kızkulesi kadar büyülü

ve hep aşk tadında...

Baharı beklerken

baharın sen olduğunu söylemek isterdim Sofia

Binlerce kuş adına

aşk taşırdım sahipsiz gökyüzüne kanatlarımla.

Sen'li resimler çizerdim dudağımdan göğe,

neresinden sevdiysem içimdeki mutluluğunu

bilirdim ki

bir kırık kalp sesiydi tüm rüzgarlara benzeyişim

ve sen

her defasında,

iyi geliyordun yağmur sonralarıma.