Gururlu Nefis

Bilki gurura düşmüş nefsim;usanmayacak bu gönül allah demekten.

Az çıkıyor kısık sesim;asla vazgeçmem davamdan,çıkmadan son nefesim.

Sanarsın kursakta kalmaz hevesin;kadifeyle kuşanmayacak cesedin.

Havalısın dünyalar servetin;cevap ver!Var mı yarına çıkabilme senedin?

Diyorsun yazlığa 4. katı çıkayım;açıvericem kesenin ağzını.

Duysana feryadı...Zalim zulmünde,-bıçak açmıyor- mazlumun ağzını.

Canım...!Yaparsın yardımı elbet;günlerimi bitti senenin.

Bilmiyorsun dokundu belki de dikildi bile kefenin.

Düşünüyorsun emeklilikte;gidivericem bayramda namaza.

Haklısın;mahzuru yok...Dini bütünsün;gitmedin klise ile papaza.

Kasılırsın son model ithal araba;paralar yığılı şifreli;çelik kasanda.

Yine mi çilingir sofrası kurdurdun;çalışma masanda.

Din anılır beraberinde cami ile.

Yiğit birliğinde çağrılır namı ile.

Övünsene peygamberinin şanı ile.

Kurtuluşa -ışık hızı-ile git;yol alma körü-körüne kağnı ile.