Güvercinler

Ben yeniydim şehirde

Onlar ise hiç eskimemişlerdi

Güvercinler uçururduk

O fakir...

Fakir olduğu kadar da

Mert insanlarla dolu

Eski mahallemizde...

Varoş sokakların

Yasak sevdalarının

Gizli tanıkları olduk

Yasak bahçelerde gezerken

Çocuktuk hali ahvalinde

Oyunlar oynardık

Gazoz kapaklarıyla

Kibrit kartlarıyla

Sonra büyüdük

Ekmeği kazanmayı öğrendik

Zabıtalardan kaçmayı

Hayata kafa tutmayı

Hayallerimiz vardı

Hayal kırığı her anımızda

Çok şeye gerek yoktu

Gülümsememiz için

Bir de

Güvercinlerimiz vardı.

Muharebe...Sütbeyaz...Paçalı

Pazarları uçururduk onları.

Güvercinler umutlarımızdı bizim

Bazılarımız kanatlandı onlar gibi

Umuda vardı

Bazılarımız öğrenemedi kanat çırpmayı

Öylece kaldı...