Güvercinler Uçurdum

ben diger şairler gibi

Paris'i, Moskova'yı, Berlin'i görmedim

savaşlar gördüm haber bültenlerinde

şehirler görmedim...

diger şairler gibi de hapse düşmedim

esir insanlar gördüm, namlu ağzında

önceden şehirleri varmış onların

şimdi toplu mezarları...

belki bizlerin de toplu mezarı olur

ırğatla ağa; işçiyle patron; memurla amir

gömülürüz

eski mezar, yeni mezar; kucak kucağa...

tren yoluyla başka ülkelere

belki bir uçakla taşınırız

terk ederiz bizler de:

tarlayı, tohumu ve suyu.

bir trenle başka kentlere, kasabalara, köylere:

karı koca; ana çocuk; baba oğul kucak kucağa...

birkaç şair gibi barış ödülü de almadım

güvercinler uçurdum derin derin nefes alan

uçaklar ki, insan icadı... ve ölümler

artık savaşlar bitse,

ümit versek tüm insanlara

ve sarılsak birbirimize

toprağın tohuma sarılması gibi