Güz Çarpıntısı

Çelinti iç kısmalarımdan doğuyordu

Hüzün hicranlı matemle yanıyordu

Kırlangıçlar ağlayarak güze veda diyorlardı

Ben sırtım dönük ağlıyordum

Süngülerle sürmeleşmiş ellerimi

Sana kaçırmaca oynuyordum

Gün doğumlarında

Günebakan çekingenliğinde güneşine...

Sen bir flüt çalıyordun

Mavi bir flama uçuruyordu ilkokullu bir çocuk

Gözlerinde fitili sönmüş bir geleceğin

Ve kor saçılmış kelimeleride bir şairin

Yanıyordu çocuksu yakınmaları

Kendisiz rollere pek kaptırmıştı kendini

Nedense... birikimli bir tükenişti bu

Çarpıntı göz seyrimelerine karışıyordu

Güz dü rüzgar da ağlıyordu

Kaptırmıştım kendimi yağmur tınısına

Sadece geçmişi çalıyordum

Parmaklarımın ahengiyle...

Sen.!

..../nerdeysen...