Güz Sahilleri

yüzünü buruşturmuş,

pencere pervazına yaslanmış bir anı

eskitilmiş zamanın ,

korkuluğuna tünemiş güz

sessizlik olabildiğince karanlık

yeşili tükenmiş,

sarıya tutsak yaprağın

güllerde kırılganlık

boyun bükmüş,

hercai menekşenin moru

kurumuş fesleğen

giden,gitmiş

vakitli ya da erken

kumsalda midye kabuğu kırıklarına

yosun kokusu sinmiş hafiften

silinmiş yaşamın ayak izleri

ölü yıldızlarını atmış gökyüzü

yıldız kokusunda geziniyor,

şeytan minareleri

alışmış sensizliğe verandalar

alışmış kimsesizliğe

güz sahilleri

Erdek.2008