Güz Yaşlarımla

gazozlu zamanların bulutuydu

dudağının kenarında gizlediğin

senden önce öğrendim sensizliği

gününde bir yağmurla başladı ılık ılık

sokaktan gizlediğim ellerim ceplerimde

sessizlik...içimdeki çığlıkla mahçup

tahta çitleri eski bir evi özler gibi

özledim gülüşünün ince fikirli rüzgarını

ben gidince gene gül şöminesinde aşkımın

soğuklar iyice bastırınca nasıl üşürüm

akşamsa apartmanlar umarsızsa karnım açsa

gidişine sormalı sıcak süt kokusu özlemiyle

elbiselerim eski ve dışarısı sinmiş gözlerime

duvarları sevmiyorum olgun çocuklar gibi

gözlerimin ufkunda gözlerinin ufku sevincim

ağaç dallarının arkası tatlı turuncusu göğün

otobüsün camında kent içine kapanık genç kız

düşlerimsin pazar sıkıntılı ara kat balkonlu

son şarkımı güz yaşlarımla söyleyeceğim yapraksız

yavan ve çıplak kollarıma hiç bir kuş konmayacak

ne ilk ne de son olacak bu beni hiç anlamayacaksın