Güze Bakan Sıcak

son'ayın nazına tutunuyor günler

lastik lastik uzuyor ânlar..

yanan hislerimi sahiplenir diye

asi salılara ayırmıştım hücresel güncemi

yağmur beklentisinde kararırdı satırlar..

öksüz perşembeler yıkılırdı benliğime/beraber erirdik

temmuzun alev saçları bitimsizce yalardı yüzümü..

şimdi değişiyor sahne..

sonbahar provasına icabet ediyor şimal

sıcak teninden soyutlanıyor iklim

eylülün nemli sözleriyle açılıyor perde

sarı serin yatağından doğruluyor mevsim

devrediyor hüzün katkılı aşkları/

yaz artığı yüreklere..

toprağın pembeleşmiş göğsünde hayrete uyanan/güneş

kaçırıyor dudağından/

güz emziren gökyüzünü...