Güzelliğini Al da Gel

tebessümlerimi kiraya verdim

yüzüm gülsede

içim ağlıyor

acılığı ondan olsa gerek

sebebi sensizlik

yokluğunda ki hasret

ayrılık

ölümün beşiği misali

yara bandı fayda etmiyor

yürek olunca sancısı

gönül karalar giyinmiş

yokmu şu hüznün perdesi

zamanı örtüyor

ama

bende şansı yok

sevdamda isi

kalbimde izi

varsa artık gitmiyor

silinmiyor

ebediyete

kader

kader gibi

gerçeğin bana olan nasibi

bedenim üşümüş

ruhum kayıp

sevaplar günahlar

bayram ediyor

benim tek can simidim ne olabilir ki

senden gayri?

güzelliğini alda gel

koluna takta gel

açsın çiçekler

ötsün bülbüller

bahara koşta gel

yıkanırken gül kokusuyla

nağmeler

yüzümüz gönlümüz

olsun hayat

hayatta sözlümüz

sonra ondan ötesi

ve ertesi

belki cennetin

ta kendisi...

(Berlin,20.09.2013)