Güzide Çiçek

HANİ İNSAN

Özlemi en acı hatıralarına katıp

Demli bir çay kıvamında

Her gece

Hüzün'e şeker kıtlayıp

İçer ya!

HANİ İNSAN

Ayın kızıla büründüğü saatler de

Gökyüzüne bakmaya korkarak

Ve korkularına meydan okuyarak

Pencereye yanaşır

Yıldızlar kadar uzak olduğunu anlayıp

Kadere boyun eğer ya!

HANİ İNSAN :

HANİ BU İNSANIN SEVDİĞİ

NERDE DİYE

SEVDAYA SİTEMLER BİÇER YA!

Sen Güzide çiçek

Sakın! Sakın isyan etme

Gecemde sen

Kâğıdımda kalemim,

Kalemimde mürekkebimsin...

Bu sevda boyalı şiirin

Mânasında

Hercai ihanetlerin yasaklandığı

Yerdesin...!

Kalbimdesin...!