H ü v e l g' ü z

—//

Ben Esmer sesli bir ç o c u ğ u m

——-Esmer bir ülkenin

Sarı buğday tarlalarında Başak vermişliğimle.

Küheylan eyerli bir dağ yolcuğu gibi N e f e s i m

Ağır aksan bir ritimle

Sana geliyorum.

Bir yaz havası sıcaklığıyla

Bir Ağustos'un terli cümleleriyle

Sana ş i i r l e n i y o r u m..

H ‘ a z ‘ a r renkli bir menkıbeydi,

Sesimin alazına sürülen.

Kışın ayakbileklerine bağlanmış,

Yanık bir temmuz teri

b e l k i d e

içimin yangın geçidi..

Sür'gün yemiştim günden ve dünden

Melankolik bir dil sürçmesi işte

Yüreğimin kırık alfabesinden...

Bazen diyorum,

Şiir bakışlarından bir nabız alıp

Kuruyan çöl damarlarımda

Aşkın portresini çizsem.

Bir D e n i z manzarası misal

A n ‘ k a r a Bir hal

Sayısız kilometrelerce ırak..

Ben çöl y ü r e ğ i m d e

Nice öpücükler gömdüm Şafak sökmüş bir sabaha,

Ellerimin mühür aynasından seyrederken dua mevsimlerini.

Kırık su taslarını batırıp fanuslara

Manzarasını denfnetsem hayatımın k a l a n ı n ı n ı.

Ellerimi gömdüm çıplak bir vadinin döşüne

Son bahardır zaman

Y a l a n m ı ş dedi içimdeki derviş kılıklı ademoğlu

Çıkarıp gölgemi mavzer sesli

Bir bahardan..

G

‘

ü

z ‘ müş yaşam...

F e v e r a n Düş...

( kırık alfabe.. son durak.. Denizli )