Ha Yel Ha Rüzgar...

sabahların da bir cilvesi var

güneşi arkasına alarak

kucakla der gibi beni umutla

bilmez mi ki gölgesi kaçınılmaz yar,

hangi bahaneyi uydurursan uydur

geçenler geri gelmez ki bir daha

keşkelerin de içi boştur artık

pişmanlıklara bir meze gibi durur,

yokluğun varlığa bir teselli şeklidir

içmeden sarhoş olmaya benzer bir nevi

gelmeseler de gözler göz göze tenler ten tene

sevgi bilmez ki ne nefret nede kibir,

zamana kurban olunulduğu andır

aşk sevdaya her halükarda teslim olunca

yerin gök ile birleşmesi misali gibi

can da canan ruhta hep sabır,

yazılan silinmez ki neylerim kader

el mahkum gönül zapt edilmiş kahıra

boş ver diyor akla gelen ilk ziyan

ne fark eder ha yel ha rüzgar...

(Berlin,02.04.2018)