Haber Gelmeyince

Çatlamış topraklar gibidir beklemek

Gözler ufka dayanır duaların ucunda

Bir sen denir, bir ben denir bazen haber gelmeyince

Lakin bir yürek yalnızlığı yaşar

Başka bir yüreğin avucunda

Yelkenler açılır enginlere, rüzgâr beklenir bir nefeslik

'Gel!' dense şişecek tümü

Kaç yıl geçti aradan bilinmez

Bazen dün gibi bazen bir asır

Aynalar tekrar görür güldüğünü

Işıktan korkar bütün gölgeler

Ve geceden kaçar aydınlık

Dudaklar küskünse 'Gel!' ? e

Omuzlar çöker

Ayaklar takılır hasret denen engele

Beklemek uzak olanın yaklaşmasıdır

Heyecanıdır arzunun sımsıcak

Rüyalar yetmez olmuştur teselliye

Hülyalar bazen üzgün, bazen kızgın, bazen yorgun dikilir gözlere

Kader, nasip diyerek boyun bükersin en muhtaç olduğun zamanda sevgiliye

Ve gün bir türlü gelmek bilmez

Hayaletler dolanır beynin her kıvrımında

'Ya!' ? lar gelir, 'Ya!' ?lar gider

Sessizliğin çığlıkları bürür dört yanı

Yine beklemek kalır her kıvrımın ucunda

Ölümün öteki yüzüdür beklemek

Haber gelmeyince