Habersiz Istenmemiş Zamandan

Kendine bile haber vermeden çıktığı yolda

Ne badireler atlattı kimbilr bu uzun zamanda

Tam kurtuldu sanarken bu amansız boşluktan

Başladığı yere geri döndü, bu umutsuz beden

Yanındakiler destek çıktı ellerinden gelen herşeyle

O kendi limitini zorladı ne yapabileceğini bilmese bile

Sanıyordu ki dünya kendi düşüncesi kadar saf temiz

Yola çıktı kendisini nelerin beklediğinden habersiz

Yürüyordu yalnız aydınlık güneşli bir ormanda

Işık demetleri yıldız yağmuru misali dalıyordu toprağa

Aslında yalnızlığı o kadar da dert etmediği bir anda

Karşısına O çıktı istenmemiş gereksiz bir zamanda

Ani bir yakınlaşmadan sonra karşılıklı sandığı ilgi

Bu öğrenmesi gerekip öğrenemeyeceği bir bilgi

Böyle sanması başına neler getirecek daha

Bu ne ilk ne de son olacak, daha çok var bahara