Hadi Saki...

Düş tarlalarında yolunu kaybetmiş

Gün indi gül beden bahçesine

Kaç yatağın kokusu sindi meşk ederken dördün tepemizde

Küçük küçük göçüp gittik, şafak tımar etmeden önce

-Artık biz aşkı anla/t/mayız, aşk bizi anla/t/madığı sürece-

Hadi saki doldur

Bak bitti yine(!)

Yoksa!

Boş şişede bükülür seherin gün yayı

Gönlüm güzey, almaz en parlak olsa da ışığı

Hadi getir!

Getir, zehir zıkkım olası şarabı

Sıkıntılı bir sevda darasına düşmek nedir bilirsin

Belli, sen çok dinlemişsin yarası aşktan olanı

Senin gözlerine cüceler kuzeyden taşıdı mı hiç damlaları

Hadi saki, hadi be...

Ne kadar çok dol/durur/san o kadar çabuk boşalır

Yok be saki kadeh değil içim

Kaç mey eder bu yaranın ilacı

Doldur, doldur, doldur nereye kadar

Ah be saki!

Bak sen şişeleri boşalttıkca keyifleniyorsun

Yüzünde tebessüm beliriyor nafakanı çıkarıyorsun

Ben boş/k/alanları doldurdukça kederleniyorum

Yüzümde mimikler kırılıyor afakanları çağırıyorum

Nasıl bir tezat bu

Hangimiz daha kârlı

Hani diyorum ufaktan bir şarkı

Hani çalardın da kapattırırdım ya onu çal bee

Onu çal...

Şarabın sarhoş edemiyor, nasılsa o şarkı beni darma duman ediyor

Onu çal...

Tıpkı kalbimin çalındığı gibi işte o şarkı

?Onu benden siz aldınız

Onu benden siz çaldınız

Şimdi yalnız bıraktınız

İstanbul sokakları ?

Unutup, unutup hatırasını yaşadığım

Hani yan masalar bıkardı da sen, ben birde o bıkmazdık

Şarkılarda mı bizden bıktı be saki

Ya da biz çok sevdiğimiz için bıktırdık bu aşkı

Çok sevdiğimiz için mi bıktırdık?

Hadi saki

Hadi doldur şarabı

Not: Bir dörtlüğünü yazdığım şarkının adı İstanbul Sokakları.

Söz ve müzik Selahattin Sarıkaya'ya ait.

Alıntı, ntvmsnbs kültür sanat, müzik sayfasından.