Hafiye

Hep beni aramış hep beni bulmuş

Dertler peşim sıra hafiye olmuş

Tacını tahtını gövdeme kurmuş

Zağlı hançerini bağrıma vurmuş

Uçurumdan itmiş atmamış beni

Pazara götürmüş satmamış beni

Esir rehin diye tutmamış beni

Varmış zülfiyara hediye vermiş

Tanıtmaz kendini saklar sinemden

Ağrıyı acıyı paklar sinemden

Arada sırada yoklar sinemden

Bilmem acep beni ne diye sormuş

Daha tanışmadık bunca zamandır

Ozanca'nın derdi gam-ı amandır

Göz göz olmuş yaraları yamandır

Dert ile yaşamak bir hayli zormuş

Ozanca/İzmir