Haketmedim

Yoruldum seni sevmekten

Hergün acı çekmekten

Yalnızlıklarımdan korkuyorum artık

Düşüncelerimden beziyorum

Gülmek için bir tek nedenim bile yokken

Acınacak halime kahkaha yağdırıyorum

Belki de kendimi böyle teselli ediyorum

Bilmiyorum...

Gün geçtikçe azalıyor umutlarım

Sevinçlerim ve nefesim

Bir neden yok sanki mutlu olmama

Yokluğun ne kadar canımı yaksa da

Direniyorum yine de bunlara

Uzakta olunca bir insan daha çok sevilirmiş ya

Ne kadar sevsem de seni

Kaybediyorum yavaşça

Ben yanında olmaya çalıştıkça

Sen uzaklaşıyorsun benden

Bir yabancı gibiydim sanki senin için

Bakışların eskisi gibi anlamlı değildi sanki

Seni seviyorum demiyor artık gözlerin

Dudaklarından süzülen kelimeler

Bu kadar canımı yakmazdı benim

Yerin dibine sokmazdı gururumu sevgimi

Ayakların bu kadar yavaşlamazdı

Yanıma gelmek için

Eskiden her bir kelimen

Bağlardı beni hayata ve sana

Şimdi ise her kelimen

Canımdan bezdiriyor beni

Eskiden aramanı beklemezdim hiç

Hep benden önce davranırdın

Ama şimdi;

Her dakika aramanı bekliyorum

Bir saniye bile o beni yerin dibine sokan sesini duymak için

Biliyorum ayrılıkta insanlar için

Ama bu kadar acı çekmeyi hiçbir zaman

Hak etmedim ben

Yıllar geçti

Sevgim bir zerre azalmadı sana

Hep yanında olmayı istedim

Sadece senin yanında nefes almak yakışırdı bana

Ama görmedin feryadımı

Duymadın çığlıklarımı

Silmedin gözyaşlarımı

Bu kadar sevdikten sonra

Ben hak etmedim bunları

Sensizliği hak etmedim...