Haketmedim Yalnızlığını

Yalnızlığını haketmedim ben,

Beni kalemimden dökülen tasvirlerinle;

Başbaşa bırakmamalıydın,

Eskisi gibi de özlemiyorum seni;

Daha bir arttı içimde özlemin,

Sanki bir ömür vuslat olmussun bana;

Gurbetindeki bir yolcuymuşum gibi,

Sanki sana bir ömür oruç tutmuşum gibi,

Can yücel misali;

Hani iftara doğru susar ya insan,

Yokluğun o denli yakıyor beni,

Söyle ne zaman okur sende ezan;

Bir yudum su gibi özledim seni,

Yüzünü, gülüşünü,gözlerini,

Senle geçen günlerimi,

Hergün;

Sensizliğime uyanacağım diye,

Uyumaktan da tiksindim artık,

Yalnızlığım yanımda kalabalık,

Oysa ben;

Sakinliği severim...